Συνέντευξη με την Ελίνα Ματτίου

Ο Μιλτιάδης Κολιαδήμας γεννήθηκε στη Ζαχάρω Ηλείας. Σπούδασε οικονομικές
επιστήμες και διοίκηση ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στη Σκωτία. Με μακρόχρονη,
επιτυχημένη πορεία στο χώρο της εστίασης εργάστηκε σε πολυεθνικές εταιρείες και
ονομαστά εστιατόρια, αλλά τον κέρδισε ο χώρος της μουσικής.
Το 2018 ανοίγει το δικό του μουσικό εστιατόριο «Πεντάγραμμο» στη γενέτειρά του
και λίγο αργότερα, κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα ως τραγουδοποιός και
ερμηνευτής. Συνθέτει τη συλλογή «Πολιτισμένες Εξορίες» και παρουσιάζει το α΄του
single, με τίτλο «Μακρινό Ταξίδι». Όλα τα τραγούδια είναι σε μουσική και στίχους
δικούς του, πλην ενός, το οποίο υπογράφει ο αδερφός του.

Μιλτιάδη μου καλησπέρα,

Αρχικά, να σε ευχαριστήσω που δέχτηκες να κάνουμε αυτή την συνέντευξη στον
Premiere Radio. Προτού ξεκινήσουμε θα ήθελα να υπογραμμίσω το υπέροχο
ηχόχρωμά σου όπως και τη χροιά της φωνής σου, μια και είχα την ευκαιρία να σε
ακούσω ζωντανά με την κιθάρα σου να ερμηνεύεις.

•Ε.Μ. Από ποια ηλικία αρχίζει το «Μακρινό Ταξίδι» στη μουσική; Πότε
ήρθες, πρώτη φορά, σε επαφή με αυτή;

Μ.Κ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία καθώς και για τα
όμορφα λόγια σας. Είναι χαρά και τιμή μου να συνομιλώ μαζί σας.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι που υπήρχε μεγάλη αγάπη για τη μουσική, το βιβλίο και την
επικοινωνία γενικότερα.

Ωρίμασα με τη βοήθεια των τεχνών για την προσωπική μου εξέλιξη
καθώς και οι συζητήσεις για κοινωνικούς προβληματισμούς που υπήρχαν στην
καθημερινότητα.
8 ετών ζήτησα από τους γονείς μου να μάθω μπουζούκι και ξεκινήσαμε με τον
αδερφό μου σε ένα δάσκαλο της πόλης μας.
Στα 12 συνέχισα στο ωδείο όπου έδωσα και πανελλαδικές εξετάσεις για να περάσω
μουσικολογία όπου δυστυχώς απέτυχα
και έτσι έφυγα για τη Σκωτία που σπούδασα οικονομικές επιστήμες και διοίκηση
ξενοδοχειακών επιχειρήσεων.

•Ε.Μ. Επιτυχημένη καριέρα στην εστίαση. Τι σε ώθησε να την αφήσεις πίσω,
να στραφείς στη μουσική για να «χτίσεις» μία νέα καριέρα; Με θετικό ή
αρνητικό πρόσημο θα χαρακτήριζες αυτή τη νέα διαδρομή έως σήμερα.
Μ.Κ. Δε σταμάτησα να μελετώ και να εργάζομαι με τη μουσική από τότε
που ξεκίνησα.
Απλά τώρα μπήκε σε πρώτο ρόλο λόγω δισκογραφίας.
Η μουσική, το μεγάλο πάθος μου, η καρδιά μου… με συνόδευε όπου κι αν
βρισκόμουν είτε
να παίζω ντουέτο με τον αδερφό μου είτε με μουσικά σχήματα που δημιουργούσα.
Λόγω της φύσης του ξενοδοχειακού ταξίδευα σε διαφορετικές χώρες.
Το επιδίωκα διότι είχα την ανάγκη να συναντήσω νέους πολιτισμούς και και
ανθρώπους.
Είχα εργαστεί ήδη σε 4 κράτη σε 4 ηπείρους, σε συνδυασμό με τις διεθνείς εξελίξεις
δε μπορούσα να συγκρατήσω την ανάγκη μου
να εκφραστώ και να γράψω περισσότερους στοίχους και μουσική.
Επίσης μου είχε λείψει σε πολύ μεγάλο βαθμό η Ελλάδα.
Θεώρησα πως σε αυτές τις δύσκολες μέρες για όλους μας, είχα την ανάγκη να
βρίσκομαι εδώ στον τόπο μου ,
κοντά σε οικογένεια και φίλους και να κάνω αυτό που περισσότερο από όλα αγαπώ.
Μουσική δηλαδή.

Εργάζομαι εντατικά 6 χρόνια με συγγραφή, μελέτη και μαθήματα για τη φωνή μου
και γενικότερα στη μουσική.
Έχουμε επίσημα κυκολφορήσει 2 single τραγούδια και τη συλλογη Πολιτισμένες
εξορίες.
Αυτό το χειμώνα τον ξοδεύω σε λίγες εμφανίσεις αλλά περισσότερο στο στούντιο
όπου γράφω τον επόμενο δίσκο μου
που θα ονομάζεται “Βάφτισε Τ Όνειρο Ζωή “.
Είμαι πολύ χαρούμενος διότι μέσα από τις δυσκολίες που όλοι μας βιώνουμε,
γνωρίζω αξιόλογους και καταξιωμένους ανθρώπους του χώρου.
Δέχομαι αγάπη και στήριξη και παίρνω μεγάλη δύναμη να συνεχίσω.

•Ε.Μ. Η α’ επίσημη δισκογραφική δουλειά σου «Μακρινό Ταξίδι» αφήνει μία
γλυκόπικρη αίσθηση από ξενιτιά. Πες μου όσα μπορείς περισσότερα γι’ αυτή
τη συλλογή, με τίτλο: «Πολιτισμένες Εξορίες».

Μ.Κ. Έφυγα κι εγώ από την Ελλάδα όταν ήμουν 18 ετών. Επέστρεψα στα
36 μου χρόνια μετά από σπουδές και εργασία.
Μέσα από το πρίσμα ενός ευρωπαϊκού κράτους όπως η Βρετανία παρακολουθούσα
τις εξελίξεις και τη χώρα μας.
Κατέληγα πως οι άνθρωποι εξωθούνται στην μετανάστευση με καλό ή κακό τρόπο,
ανάλογα των συμφερόντων.
Έγραψα το ομότιτλο τραγούδι Πολιτισμένες εξορίες σε μια πολύ δύσκολη καμπή της
ζωής μου.
Γνώριζα ανθρώπους από πολλά και διαφορετικά κράτη, από όλο τον κόσμο να
μεταναστεύουν.
Και κατέληξα πως αυτή η εξαναγκαστική μετανάστευση είναι μια εξορία από τον
τόπο σου, τον οποίο κάποιοι ισχυροί
θέλουν να εκμεταλλευτούν και σε ωθούν βίαια πάντα, με υποσχέσεις για ασφάλεια,
οικονομικές απολαβές κ.α

Λέω πάντα βίαια διότι ακόμη και ένας γιατρός πχ, που φεύγει από την Ελλάδα για να
πάει στην Αγγλία και να αμοίβεται με
Ένα τεράστιο μισθό σε σχέση με τον Ελληνικό έχει υποστεί τη Βία της ανέχειας σε
προσωπικό επίπεδο και του κακού εργασιακού περιβάλλοντος.
Θέλω να πω πως όλοι φεύγουμε με το όνειρο του πολιτισμένου και αναπτυγμένου
προορισμού που μας υπόσχονται..Αλλά μήπως στο τέλος
Αντιλαμβανόμαστε πως αυτό είναι μια εξορία που αποσκοπεί να φύγουμε από τη
χώρα μας;
Kαι αυτό έχει πολιτικά και οικονομικά κίνητρα.

Συχνά αναρωτιέμαι…
Πως θα δεχτούμε όλους αυτούς τους συνανθρώπους μας όταν επιστρέψουν στην
πατρίδα;
Είτε γιατί τα πράγματα είναι παντού πολύ άσχημα είτε διότι είναι και στην Ελλάδα
όλα καλά
Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για μέρες για αυτό το θέμα και θα ήταν χαρά μου.

Θέλω να κλείσω λέγοντας πως δεν έχω τάσεις μηδενισμού. Τα ταξίδια είναι πλούτος
εμπειριών, εικόνων, πολιτισμών ,απόψεων και πολλά αλλά..
Προτρέπω τους νεότερους να ταξιδεύουν αλλά με ίσους όρους και όχι με όρους
εκμετάλλευσης.
Όσο για αυτούς που γίνονται πρόσφυγες λόγω των πολέμων στις μέρες μας ,διότι και
αυτοί την πολιτισμένη εξορία τους αναζητούν,
πιστεύω πρέπει να βοηθήσουμε όλοι στο να σταματήσουν επιτέλους οι πολεμικές
επιχειρήσεις παντού.

•Ε.Μ. Από πού εμπνέεσαι για να γράψεις; Υπάρχει κατάλληλη στιγμή, άραγε;
Μ.Κ. Διαβάζοντας πολύ και παρατηρώντας τις εξελίξεις γεννούνται συχνά
ιδέες και εικόνες.

Γράφω όταν έχω να δηλώσω κάτι που πιστεύω πως απασχολεί το κοινό αίσθημα ή να
καταθέσω μια βιωματική προσωπική μου εμπειρία
Που πιστεύω αξίζει σαν ένα κομμάτι τέχνης. Προσωπικά πιστεύω πως κατάλληλη
στιγμή είναι όταν ένας καλλιτέχνης έχει όρεξη
να σβήσει, να πετάξει γραπτά του και να ξαναγράψει. Να μπει στη διαδικασία της
γέννησης που είναι επώδυνη για αυτόν αλλά στο τέλος έχει
Τα τόσο όμορφα συναισθήματα της δημιουργίας. Αφορμές στις μέρες μας για να
γραφτούν τραγούδια , ποιήματα και βιβλία πιστεύω υπάρχουν και φαίνεται
Καθώς μέσα σε όλη την υπερπληροφόρηση μπορούμε να ανακαλύψουμε πολλούς
νέους ή και παλιότερους δημιουργούς που κάνουν αξιόλογες εργασίες.

•Ε.Μ. Ποια είναι τα πρότυπά σου και με ποιον/ποια θα ήθελες να
συνεργαστείς ;

Μ.Κ. Μελετώ τους μεγάλους Έλληνες του περασμένου αιώνα. Θεοδωράκης
,Χατζηδάκης, Λοΐζος, Κουγιουμτζής, Μαρκόπουλος, Ξαρχάκος και πολλούς ακόμη..
Θαυμάζω το μεγαλείο στο έργο τους, που αντανακλά και το μεγαλείο της ψυχής τους.
Ο καθένας λάμπει μέσα μου σα στολίδι που έχει τη δική του μοναδική ομορφιά.
Από παιδί θυμάμαι να παρακολουθώ τις μουσικές εξελίξεις μέσα από το περιοδικό
δίφωνο τότε, καθώς και το ραδιόφωνο.
Είδαμε πολλούς καλλιτέχνες να είναι ήδη μεγάλοι και άλλοι να ωριμάζουν μέσα στο
χρόνο..
Θαυμάζω πολλούς Έλληνες τραγουδοποιούς και τραγουδιστές.
Θαυμάζω πολλούς όπως ο Γ. Νταλάρας , Μ Μητσιάς, Σ. Μάλαμας, Β
Παπακωνσταντίνου, Πασχαλίδης, Κότσιρας, Θ Παπακωνσταντίνου
Και νεότεροι όπως η Π Βουλγαράκη , Μ Παπαγεωργίου, Μποφίλιου , Η Φροσσω
Στυλιανού.
Συνεργάζομαι και είναι μέντορας μου ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης
και είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή να βρίσκομαι μαζί του είτε επι σκηνής είτε όταν
μελετάμε.

•Ε.Μ. Γνωριμίες, ταλέντο, σκληρή δουλειά, καλλιτεχνικός μάνατζερ. Τι απ’
όλα αυτά χρειάζεται ένας καλλιτέχνης για να ξεχωρίσει και να αναγνωριστεί;

Μ.Κ. Πράγματι χρειάζεται ένας συνδυασμός σκληρής εργασίας, μελέτης,
ταλέντου, τύχης και πολλά αλλά…
Αλλά είναι σημαντικότερο πιστεύω να ξέρεις ποιος είσαι τι θέλεις να κάνεις.
Επίσης να δίνεις παρά πολύ αγάπη και πάθος στην προσπάθεια σου.
Να αγαπάς και να φροντίζεις τον εαυτό σου για να μπορείς να δώσεις..
Όταν δίνεις αγάπη και είσαι δίκαιος ανταμείβεσαι πάντα πιστεύω.
Σε ένα από τα τραγούδια μου (Το Τριζόνι) που θα δημοσιευτεί σε αυτό το δίσκο
κλείνει το κομμάτι λέγοντας…

Αν καταφέρεις στη ζωή αγάπη να σκορπίσεις,
το χωραφάκι της ψυχής γεμάτο θα θερίσεις

•Ε.Μ. Αγαπάς τη μουσική και αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι έκλεισες
τον προηγούμενο επαγγελματικό σου κύκλο. Πιστεύεις ότι μπορεί ένας καλλιτέχνης
να βιοποριστεί από τη μουσική;

Μ.Κ. Ζούμε ζόρικες μέρες και οι οικονομικές απολαβές για πολλά
επαγγέλματα είναι πολύ μικρές.
Στην περίοδο αυτή εδώ ο Πολιτισμός έχει απαξιωθεί.
Η δισκογραφία έχει αλλάξει πλέον μορφή και τα νυχτερινά μεροκάματα είναι
ελάχιστα.
Είναι πράγματι πολύ δύσκολο να επιβιώσεις μόνο με τη μουσική. Προσωπικά
πιστεύω πως είναι ένας αγώνας που πρέπει να την κερδίσουμε σύντομα, διότι
Είναι ζωτικής σημασίας η ανάγκη μιας κοινωνίας να υπάρχουν υγειής καλλιτέχνες .
Η μουσική είναι μια σημαντική πτυχή του Πολιτισμού. Όταν την απαξιώνεις έχεις
ήδη καταστρέψει το ίδιο το μέλλον σου.
Και σε αυτό θα βοηθήσει και η κοινωνία στηρίζοντας τη μουσική και τον Πολιτισμό.
Στη μεγάλη συναυλία στο ΣΕΦ που έγινε το φθινόπωρο, για τον Ξαρχάκο είναι
τρανταχτό παράδειγμα πως η κοινωνία στηρίζει τον Πολιτισμό.
Η εκδήλωση αυτή από μόνη της ήταν μια υπέρβαση όπως είπε και ο ίδιος ο
Συνθέτης…

•Ε.Μ. Που σε βρίσκουμε αυτή την εποχή;

Μ.Κ. Κάθε Κυριακή Βράδυ (19:00-23:00) στο εναλλακτικό καφενείο
Ανδρομέδα στο Ν Ηράκλειο.Βρίσκομαι εκεί με το Ρήγα Βοργιά (Κιθάρα φωνή) και
το Γιάννη Τσατούχα (Βιολί).
Περνάμε υπέροχα με έντεχνο και ροκ ρεπερτόριο.
Το κοινό το αγκάλιασε και περάσαμε εκεί όλο το φετινό χειμώνα και τους
ευχαριστούμε πολύ.
Επίσης σε μεμονωμένες εμφανίσεις που μπορείτε να ενημερώνεστε από τις σελίδες
μου στο διαδύκτιο.

•Ε.Μ. Τα όνειρά σου στο χώρο της μουσικής; Που θες να φτάσεις και με τι θα
είσαι ικανοποιημένος;

Μ.Κ. Θα ήθελα να συναντήσω πολλούς ανθρώπους των τεχνών, συνθέτες,
ποιητές, τραγουδοποιούς, τραγουδιστές, ηθοποιούς, λογοτέχνες..
Αυτό είναι το όνειρο μου.
Σε προσωπικό επίπεδο θέλω να δημιουργήσω όσο περισσότερο μπορώ και να το
αφήσω στο κοινό για να με κατατάξει όπως αυτό κρίνει.

Η σελίδα του καλλιτέχνη στο fb: https://www.facebook.com/miltiadismusic

Μιλτιάδη, θέλω να σε ευχαριστήσω θερμά για την παραχώρηση αυτής της
συνέντευξης και να σου ευχηθώ τα καλύτερα, σε προσωπικό και επαγγελματικό
επίπεδο.

Με εκτίμηση,
Ελίνα Ματτίου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *